Op de achterkant van ‘De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween’ staan teksten als “Moest lachen van begin tot eind.”, “Een mengeling van elementen zoals ik nog niet eerder in een boek ben tegengekomen” en “Een geweldig en gul avontuur”. Van dat soort teksten krijg ik doorgaans enorme jeuk, des te meer omdat er geen bron bij saat. Van een recensist van het NRC wil ik die teksten nog wel aannemen, maar in dit geval kan het net zo goed de mening van de koffiejuffrouw van de uigeverij zijn. Wat dan weer wel positief stemt is dat het debuut van Jonas Jonasson een aantal Zweedse literatuurprijzen heeft gewonnen en dat het boek binnenkort wordt verfilmd.

In De 100 jarige man etc. wordt het levensverhaal verteld van Allan Karlsson. Het verhaal begint op zijn honderdste verjaardag. In het tehuis waar hij woont wordt op dat moment de viering van zijn verjaardag voorbereid, maar Allan in niet van plan dit mee te maken. Zuster Alice, een helleveeg van een vrouw, legt de bewoners tal van regels op waarvan het alcoholverbod Allan het zwaarste valt. Allan heeft er genoeg van en besluit uit het raam te klimmen om te vluchten.

Op zijn pantoffels loopt Allan naar het busstation waar hij de eerste de beste bus pakt, maar niet voordat hij de koffer van een crimineel confisceert. Deze koffer blijkt later vol te zitten met maffiageld en de criminelen zetten de achtervolging in op de hoogbejaarde man. Ook de politie zet een uitgebreide zoektocht in, maar de oude man is fysiek nog best in orde en bovendien maakt hij onderweg een aantal vrienden die hem helpen uit handen van de maffia en politie te blijven.

Ondertussen wordt ook meer duidelijk over de eerste honderd jaar van het leven van Allan. Hij blijkt meer met zijn leven gedaan te hebben dan de gemiddelde bejaarde. Zo heeft hij aan het eind van zijn leven geheel toevallig ontmoetingen gehad met minstens tien wereldleiders en staatshoofden, en is hij talloze keren, doorgaans door stom toeval, aan de dood ontsnapt.

Het boek is doorspekt met droge humor, mede doordat Allan altijd positief is ingesteld en zich door niets van zijn stuk laat brengen. Doordat het boek meerdere malen een absurde wending neemt blijft de lezer tot de laatste bladzijde benieuwd naar de afloop van het verhaal. Na het lezen van het boek is er maar één conclusie mogelijk: het is een geweldig en gul avontuur waarbij je van het begin moet lachen. Daarnaast bevat het een mengeling van elementen zoals ik die nog niet eerder in een boek ben tegengekomen. (deze quote mag namens de Studentenkrant op de cover van de tweede druk.) Ik kan niet wachten tot de film uitkomt.

Recensies Recensies