Foto: Tim van Veen
In de Apart Ja van deze maand spreekt de SK met Peter Woerde, goochelaar, valsspeler en Nederlands kampioen goochelen met kaarten van 2010 en 2011. Met zijn vlugge vingers kan hij een kaartspel op volgorde schudden en heeft hij bijna de volledige controle over ieder kaartspelletje. Met deze vaardigheid is hij fulltime goochelaar geworden en geeft hij optredens door het hele land.
Peter is op ongeveer vijftienjarige leeftijd begonnen met goochelen, toen hij op een dag een feestwinkel binnenliep, daar wat trucjes heeft gekocht en is gaan oefenen op zijn kamer. Zijn eerste optredens waren voor vriendjes op verjaardagen en later kwamen de betaalde optredens. Peter: ‘Mijn allereerste betaalde optreden was voor een scouting, die hadden toen een heel gebeuren in de stad. Het was toen heel koud en ik stond trucjes te doen in nog mijn gewone jas.’
Vanaf daar was het een lange weg naar het niveau waarop Peter nu valsspeel. Zeven jaar geleden volgde hij een opleiding in fabulous Las Vegas. Hier ontmoette hij ook valsspeler Steve Forte. Peter: ‘Dat is iemand, die weet alles van valsspelen. Als er iets nieuws is over valsspelen, dan weet hij ervan en dan kan hij het ook perfect uitvoeren. Ik ben een keer bij hem op bezoek geweest en heb de hele middag met open mond naar hem zitten kijken, wat die man met kaarten kan is ongelooflijk. Hij deed op een gegeven moment een truc waarbij hij de kaarten schudde en er vier tienen bovenop lagen. Toen schudde hij nog een keer, en lagen er vier boeren bovenop. Vervolgens lagen er vier vrouwen en vier koningen bovenop. Ik had toen geen flauw idee hoe hij had gedaan had, en ik weet nog steeds niet hoe ‘ie het gedaan heeft. Het is niet alleen dat ik het gemist heb, maar bij de meeste goochelaars heb je vaak nog wel het idee van: oh, nu doet hij iets. Dat heb ik bij hem helemaal niet gehad. Dat wilde ik graag bereiken als valsspeler.’
Naar aanleiding van deze ontmoeting heeft Peter zijn eigen truc bedacht, waarbij hij met twee kaartspellen speelt. Beide spellen zijn geschud door een toeschouwer en worden daarna door Peter geschud. Bovenop liggen er koningen, dan vier vrouwen, dan vier boeren en de rest van het spel ligt ook op deze manier op volgorde. Peter vertelt over deze truc: ‘deze vind ik eigenlijk het leukste om te doen, mede omdat ik hem zelf bedacht heb en ook omdat er iets inzit wat goochelaars ook nog wel eens verbaasd.’
Wordt Peter zelf eigenlijk ook nog wel eens verbaasd door de goocheltrucs van anderen? Peter: ‘Ja, hoe vaker ik het niet snap, hoe liever eigenlijk. Dat je het niet snapt is wat je in het begin aantrekt aan goochelen. Op een gegeven moment ben je zelf goochelaar en weet je heel veel dingen dus is het ook veel moeilijker om verbaasd te worden. Als het dan nog een keer gebeurd is dat hartstikke mooi. Dan kun je jezelf ook weer uitdagen om meer te leren.’ Een slecht verliezer is Peter meestal niet. ‘Ik kan er wel van balen als ik weet dat ik verloren heb omdat ik slechte keuzes heb gemaakt, maar als ik verlies van iemand die gewoon beter is vind ik het niet erg.’
In 2010 en 2011 is Peter Nederlands kampioen goochelen met kaarten geworden. Deze competitie wordt jaarlijks gehouden op een groot congres waarop bijvoorbeeld ook buitenlandse goochelaars lezingen geven en er competities zijn in verschillende categorieën van goochelen. Peter: ‘Ik deed dan mee aan de categorie cartomagie, dat is goochelen met kaarten. Ik had verschillende acts die ik ook op Noorderzon festival in zo’n container heb gedaan. Mijn act was over een verhaal dat ging over een jongetje wat valsspeler werd, en op het einde bleek ikzelf dat dan te zijn. Je wordt beoordeeld op techniek, aankleding, presentatie en tijd. Zo’n competitie is heel anders dan wat ik normaal doe. Normaal gesproken loop ik tussen de mensen rond, en nu is het echt een soort theatervoorstelling, waarbij iedereen naar jou kijkt.’
Want normaal gesproken doet Peter optredens die veel interactiever zijn met zijn publiek. Hij is in te huren voor feesten, met name bedrijfsfeesten. Hij doet daar verschillende acts. Peter vertelt hierover: ‘Datgene wat ik meestal doe, is dat ik tussen de mensen rondloop die aan verschillende tafels zitten te kaarten. Aan het begin van de avond deel ik aan iedereen valse dollars uit, die ik gedurende de avond terug win met balletje balletje en een aantal andere gokspelletjes, waarbij ik dus valsspeel. Wat ik ook veel doe, is dat ik aan een blackjacktafel sta, waarbij mensen kunnen aanschuiven. Ze krijgen een stapel fiches en ik probeer ze zo snel mogelijk blut te spelen.’ Peter is wel zo eerlijk om vooraf te vertellen dat hij valsspeelt. Waar ‘hocus-pocus’ goochelaars hun trucs absoluut niet prijsgeven, wil Peter nog wel eens een tipje van de sluier oplichten. ‘Mijn presentatie is er op gericht dat ik handig ben, niet dat ik iets ‘magisch’ kan zoals bij de meeste goochelaars. Zodoende is het misschien een beetje vergelijkbaar met jongleren, het wordt nog knapper als het publiek ziet dat het heel moeilijk is. Daarom leg ik soms een klein stukje uit omdat de mensen dan ook zien hoe moeilijk het is wat ik doe. Op die manier stijgt de waardering van het publiek, omdat ze weten dat ze dat nooit na zullen kunnen doen. Maar het grootste gedeelte blijft ook bij mij geheim.’
We vragen Peter nog naar een leuke anekdote over een feest waar hij heeft opgetreden. Peter vertelt: ‘Ik was met m’n blackjack tafel op een privé feest van iemand die vijftig jaar was geworden. Hij had een enorme achtertuin waar ongeveer 150 man in pasten, en die stonden er ook in. Die man had een dochtertje van een jaar op acht die het ook geweldig vond om een spelletje Blackjack te spelen. Zij was op een gegeven moment de enige die bij mij aan tafel zat, dus ik liet haar de hele tijd winnen. De stapel fiches die ze voor zich had liggen groeide, en op een gegeven moment kwam haar vader erbij en zei: als je nu stopt, krijg je een Wii van me. Maar ze wilde niet stoppen en hij kwam even later weer terug en vroeg het weer. Ze wilde nog steeds niet stoppen. Toen hij het een derde keer vroeg en ze wilde nog steeds niet stoppen, zei hij tegen mij: ‘leer haar maar een lesje.’ En toen heb ik haar blut gespeeld.’
Ook al durven er nog maar vrij weinig mensen tegen hem te pokeren, Peter gebruikt zijn gave voor het goede en speelt alleen maar vals als entertainment; nooit ‘voor het eggie’. Peter: ‘Misschien wel mijn zwakste punt als valsspeler, is mijn sterkste punt als persoonlijkheid, en dat is dat ik voor écht valsspelen te eerlijk ben.’ Voor meer info en boekingen kijk op www.devalsspeler.nl.
