Op het pleintje voor de Jumbo Beren struikelt men over een soort uitgekakte olifantendiarree die daar ligt. Blijkt een ‘kunstwerk’ te zijn. Het heet zitknobbels en schijnt representatief te zijn voor het werk dat kunstenaar René de Boer in de jaren 70 maakte.
Hij wilde met dit kunstwerk de kloof tussen kunst en publiek kleiner maken. René: ‘Ik liep met mijn zoontje in een museum waarbij ik een kunstwerk aanraakte, ik werd toen meteen op de vingers getikt door de dienstdoende cipier. Toen dacht ik, dat moet anders kunnen en ben ik mij gaan richten op kunst die ook gebruikt mag worden.’ René kan daarbij vooral genieten van mensen die gebruik maken van het kunstwerk. Een ouder echtpaar die hun broodje nuttigt op de Zitknobbels, dat is genieten.
Het van messing gefabriceerde apparaat is een wat lastig te plaatsen voorwerp. Het heeft ook wat rondgezworven door Groningen, het is oorspronkelijk gemaakt voor het pleintje in de Herestraat bij de C&A. Daar werd toen een of ander fonteintje geplaatst waarna er geen plaats meer was voor het kunstwerk. De creatie heeft toen een maand lang op de Grote Markt gestaan. De gemeente heeft het daarna aangekocht en plaatste het in winkelcentrum Paddepoel, daarna werd het Selwerd en nu dus aan de Beren. Het doel om als kunstwerk te fungeren is echter jammerlijk gefaald. Een kleine vox pop bracht een interessant beeld aan het licht onder de toekomst van Groningen, de Groninger student, was er niemand te vinden die het kunstwerk daadwerkelijk mooi vond. De vraag is daarna of het als gebruiksvoorwerp nog iets waard is: ‘Wie wil er nou op zo’n foeilelijke bank zitten?’ Aldus een van de ondervraagden.
René de Boer zelf is tevreden over het kunstwerk: ‘Het wordt gebruikt, dat is het belangrijkste.’ Over de vorm van het kunstwerk is René realistisch: ‘De vorm stoot altijd mensen tegen de borst, je kunt het wel of niet mooi vinden. Feit is dat wanneer het label ‘kunst’ erop zit mensen extra kritisch worden. Er worden zoveel lelijke dingen gemaakt waar niemand iets van vindt, omdat het geen kunst is.’
Al met al kan er denk ik met een gerust hart geconcludeerd worden dat dit kunstwerk in de categorie ‘Kut’ valt. Het kan niet altijd feest zijn.
