Foto: Ewoud Rooks

Om een echte amateurwielrenner te worden moeten ze kaal. Lekker glad, bruin en, als het nog even kan, ingewreven met olie. Mannen die hun benen scheren; het lijkt volslagen onzin, maar als je in het peloton wilt meedoen zul je moeten. Niet omdat je er harder van gaat fietsen, nee, omdat het zo hoort.

Shag op de benen

Een echte wielrenner ben je pas als je wedstrijden rijdt. Als je dat niet doet, ben je gewoon fietser. Wielrenners dienen zich verder aan de etiquette te houden. Dat betekent onder meer je benen scheren. Zonder gladde benen hoor je dus echt niet bij het peloton. Wanneer er toch iemand tijdens een wedstrijd met haar op zijn benen rondrijdt zal er niemand in zijn wiel gaan zitten. ‘Dat kan toch nooit een echte zijn (?), hij heeft verdomme shag op de poten!’ Dat lijkt handig als je helemaal vooraan rijdt, maar daar zul je helaas niet komen, omdat de ‘gladde’ renners er alles aan zullen doen om jou klem te rijden. Je komt als een dode mus achter het peloton aan. In de woorden van zelfbenoemd wielrenfilosoof Maarten Ducrot: ‘Je tactiek is zo goed als je benen het toelaten.’ Lees verder »

Popularity: 22% [?]

Strak het strand op vergt niet langer bloed, zweet en tranen. De nieuwste fitnessrage Zumba combineert sporten met plezier.

Zomerse muziek schalt de huis­kamer binnen. Massa’s goedlachse mensen draaien hun heupen op salsa, merengue, calypso en andere exotische beats. Tel Sell promoot de nieuwe rage Zumba: een workout­programma dat fitness- en dansbewegingen combineert. Onder het motto ‘Ditch the Workout, Join the Party!’ wordt afgestapt van het idee dat sporten niet leuk is.

Tae Bo-gekte
Wat nu een wereldwijde hype is geworden, begon ooit met een vergeetachtig moment van geestelijk vader Beto Perez. De geboren Colombiaan vergat de muziek voor zijn fitnessles en moest noodgedwongen muziek gebruiken die hij luisterde in de auto. De geïmproviseerde les bleek een succesformule, en na introductie in de Verenigde Staten was de hype een feit. Menig celebrity zegt zijn of haar lichaam te danken te hebben aan Perez’ zomerse workoutmethode.

De hype rondom Zumba doet denken aan de Tae Bo-gekte van een aantal jaren terug. Zevenvoudig karatekampioen Billy Blanks ontwik­kelde een nieuwe manier om fit te worden, die een wereldwijd succes werd mede dankzij Tel Sell. Inmiddels zijn de op vechtsport ge­baseerde groepslessen te volgen in elke zichzelf respecterende sportschool, en is Billy’s Boot­camp-dvd verbannen naar de uitverkoopbakken. Ook Tel Sell heeft afscheid genomen van Blanks en zijn workoutprogramma verruild voor de vrolijke beats van Beto Perez.

Zumba in Groningen
In Groningen wordt Zumba sinds enige tijd aangeboden door Zumba Holland, en het blijkt enorm populair. Voorgaande locaties zoals de Sionskerk en Sportcentrum Balili konden het explosief groeiende ledenaantal niet meer aan, en per half april is Zumba Holland verhuisd naar een eigen pand aan de Akeleiweg. Slechts twee weken na intrek werden de eerste lessen hier al gegeven, al is de verbouwing nog niet klaar. Prioriteit ligt bij een spiegel maar vooral ook bij een podium, zodat de instructeur beter gevolgd kan worden. Toch is de nieuwe zaal nu al een verbetering ten opzichte van de oude locaties, en is er ondanks de grote opkomst voldoende ruimte om je vrij te bewegen.

Ook andere sportscholen bie­den in­middels Zumba aan, al gaat het hier veelal om niet-gecertificeerde instructeurs die zichzelf hebben opgeleid met de Tel Sell-dvd. Zo ook Mamboswingers, een dansschool die Zumba voor een voordeliger tarief aanbiedt dan Zumba Holland. Al snel blijkt waarom: praktisch de enige overeenkomst met Zumba is de exotische muziek. De bij Zumba behorende passen en bewegingen zijn grotendeels niet terug te vinden in de wat amateuristische les.

‘Iedereen moet mee kunnen doen’
Bij Zumba Holland werken daaren­tegen gecertificeerde in­struc­teurs, allen opgeleid door instructeurs uit de VS. Zumba Holland heeft zijn eigen Beto Perez gevonden in Marlon Connor, sport- en fitnessinstructeur en Guinness Book of Records-houder op het gebied van mensen in beweging. De goedlachse Connor heeft zich helemaal gevonden in de nieuwe fitnessvorm en mag naast lesgeven nu ook instructeurs opleiden in Nederland en België. Ook zal hij betrokken zijn bij het introduceren van nieuwe vormen van Zumba zoals Zumba Toning, een variant met gewichten.

De zomerse fitnessrage beperkt zich niet tot fanatieke sport­schooljunkies maar wil iedereen enthousiasmeren. Het succes blijkt uit het gevarieerde publiek dat op de les­sen afkomt. Manon Groenewold, medewerkster bij Zumba Holland, benadrukt de ongedwongen sfeer van de fitnessles. ‘Het moet geen concurrentiestrijd zijn, het gaat er niet om wie het het beste doet, iedereen moet mee kunnen doen en er plezier in kunnen hebben.’

Opvallend is wel dat de sportieve­lingen op één man na allemaal vrouwen zijn. Feit blijft dat de hype onder de dames is aangeslagen en voorlopig nog niet het lot van Bootcamp Billy zal ondergaan.

Tekst: Rosanne Schepers
Foto: Jan Luursema

Popularity: 12% [?]

Golf is niet per se een elitesport. Bij Pitch & Putt op Kardinge kunnen ook studenten een balletje slaan. Strenge kledingvoorschriften zijn er niet. ‘Kom zoals je bent.’

‘Het golfspel voor iedereen.’ Zo luidt het credo van Pitch & Putt. De in het recreatiegebied van Kardinge gevestigde sportvereniging speelt op een ruime baan met achttien holes. Elk van deze is voorzien van de nodige obstakels in de vorm van bunkers, vijvers en zogenoemde roughs en greens, oftewel bepaalde structuren in het gras.

Kennismaken met de sport
Dave Rijkse, eigenaar van de Groningse golfvereniging, legt uit dat het grootste verschil met regulier golf vooral de oppervlakte van de baan is. ‘Bij Pitch & Putt is deze vijf hectare en een gewone golfbaan is vrijwel altijd vierhonderd hectares groot.’ Dit maakt het spel vooral voor beginnende golfers een stuk overzichtelijker en makkelijker, aldus Rijkse.

Tweedejaars studente CIW Josien Meijer (20) beaamt dit: ‘Ik had al wel eens eerder een keer gegolft, maar bij die vereniging hing echt een totaal andere sfeer. Hier zijn ze duidelijk meer gericht op mensen die een keertje willen kennismaken met de sport, en vanwege de kleinschaligheid lukt het eerder om het spel onder de knie te krijgen.’

Voor golfers en niet-golfers
Pitch & Putt heeft, in tegenstelling tot veel andere golfverenigingen, geen strikte kledingvoorschriften. ‘Kom zoals je bent’, vermeldt de folder op de balie in het clubhuis. Alleen schoenen zonder hakken en makkelijk zittende kleding zijn een vereiste. Het benodigde materiaal, waaronder ballen, clubs, en scorekaarten, kan bij het clubhuis worden afgehaald en is bij de prijs inbegrepen. Net als een eerste instructie voor wie dat wenst.

Ook geoefende golfers en mensen die de beginselen van de sport al onder de knie hebben kunnen volgens Rijkse bij Pitch & Putt prima terecht. ‘Onze baan is een uitdaging voor zowel golfers als niet-golfers. Gevorderde spelers kunnen vooral hun korte spel bij ons aanmerkelijk verbeteren.’ Wekelijks houdt de vereniging baancompetities en wie lid wordt van de Nederlandse Pitch & Putt Bond (NPPB) kan meedoen aan verschillende toernooien en andere activiteiten.

Losse regels
Remco Akkermans (24), masterstudent Recht en Bestuur, komt hier vaak op zaterdag met een paar vrienden. ‘Het is wel relaxed dat deze baan achttien holes heeft. Dan speel je het hele traject in zo’n twee uur uit.’ Hij geeft toe dat hij, voordat hij met golfen begon, de nodige vooroordelen over de sport had. ‘Je denkt toch vaak dat het een bepaald type mens is dat je op de golfbaan vindt. De sport staat bij veel mensen toch nog steeds bekend als een soort Gooise bezigheid.’

Zijn eerste ervaring met Pitch & Putt ontkrachtte dit beeld echter. ‘Je ziet hier vaak gewone studenten, en door de losse regels, bijvoorbeeld wat betreft kleding, hangt er niet zo’n formele sfeer zoals bij andere golfverenigingen.’

Eigenaar Rijkse vindt het jammer dat hij vanwege andere bezigheden zelf nog maar weinig aan de sport toekomt. ‘Ik voel me altijd heerlijk na een rondje golfen. Je bent lekker in de buitenlucht en toch geconcentreerd met iets bezig. Die combinatie vind ik ideaal.’

Tekst: Laura van Dam
Fotografie: Hanne van der Velde

Popularity: 7% [?]

‘Je moet best wel lef hebben om iedere keer weer opnieuw in te stappen, ook al krijg je hier en daar een tik’, zegt Jannicke IJdens. Naast haar studie aan de Hanzehogeschool maakt ze deel uit van Bobteam Kamphuis. Een harde crash zorgde er echter voor dat haar seizoen in het water viel.

Bobsleeën is geen bekende sport en ook zeker geen sport die overal in Nederland beoefend kan worden. Hoe is de twintigjarige IJdens bij het bobsleeteam terecht  gekomen? ‘Ik heb altijd atletiek op hoog niveau gedaan’, vertelt ze.

Olympische kwalificatie
‘Via atletiek ben ik gescout door Arend Glas, oud-Olympisch bobsleeër.’ Glas was van mening dat IJdens het bobsleeën maar een keer moest gaan proberen. Dat heeft ze vorig jaar in de zomer gedaan en het beviel meteen zo goed dat ze werd opgenomen in het team.

Het enige damesbobsleeteam van Nederland doet hard zijn best zich te plaatsen voor de Olympische Spelen van Vancouver in 2010. Om hun Olympische droom waarheid te laten worden moet er nog wel beter gepresteerd worden, al is er een stijgende lijn zichtbaar.

Bobteam Kamphuis
IJdens: ‘We hebben de nominatie nog niet, daarvoor moet je bij de top acht eindigen in de World Cup. Afgelopen wedstrijden waren we dertiende, elfde, tiende, tiende en negende. Dan zit je er nog net niet bij. Hopelijk gebeurt het nog dit jaar en anders volgend jaar.’

Bobteam Kamphuis bestaat uit vier vrouwen. Esme Kamphuis is de pilote van het team. Naast de pilote bestaat het team uit drie remmers, waaronder IJdens.

Sterk, explosief en snel
Tijdens een afdaling wordt de slee bemand door twee dames: een pilote en een remmer. IJdens legt uit wat ze tijdens een afdaling moet doen. ‘De functie van de remmer is gewoon om domweg keihard te beuken bovenaan de start, om zo snel mogelijk de veertig à vijftig meter af te leggen. Op het eind naar de finish toe moet je dus remmen.’

Het remmen gebeurt door een soort pin aan te trekken die zich in het ijs boort. Bij het aanduwen van de slee is het belangrijk sterk, explosief en snel te zijn. Precies de eigenschappen waar IJdens door haar atletiekervaring over beschikt.

Topsportregeling
De vierdejaars studente Sport, Gezondheid en Management heeft een druk bestaan. In de zomer traint ze twee keer per dag en dat zes dagen in de week. ‘s Winters is ze vaak van huis voor internationale wedstrijden.

Houdt ze nog wel tijd over om te studeren? ‘Op zich gaat het heel goed. Ik heb altijd een topsportregeling gehad. Toetsen mocht ik later maken, opdrachten later of vroeger inleveren. De combinatie was altijd prima mogelijk.’

Crash in Winterberg
Dat bobsleeën ook gevaarlijk kan zijn, is IJdens afgelopen jaar op een harde manier duidelijk geworden. In Winterberg vliegt ze met ongeveer 120 kilometer per uur uit de bocht en maakt ze een harde crash. ‘Het was echt verschrikkelijk, op dat moment ga je beseffen dat het echt risicovol is. Ik lag te schreeuwen van de pijn en iedereen kwam meteen aanrennen. Ik ben met de ambulance afgevoerd naar het ziekenhuis van Winterberg.’

Daar blijkt dat ze verschillende botkneuzingen heeft opgelopen. Bovendien staat haar bekken verkeerd. Twee weken lang ligt IJdens de hele dag plat. ‘Ik kon gewoon helemaal niks, alleen liggen. Als ik naar de wc moest, deed m’n moeder een po onder m’n heupen.’ Na die twee weken is IJdens met een fysiotherapeut hard gaan werken aan haar herstel.

Liefde voor bobsleeën
Hoewel ze snel vooruit gaat, is ze nog niet helemaal pijnvrij. Het seizoen was voor haar na de crash voorbij. ‘Het is flink zuur. Als dit niet was gebeurd was ik vier à vijf maanden weggeweest om te sleeën.’

Durft IJdens wel weer in de slee te stappen? ‘Ik zeg nu wel heel dapper ja, maar ik ben wel gaan beseffen dat je er ook echt wel letsel aan kunt overhouden.’ Wat ook één van de redenen is dat niet veel vrouwen het bobsleeën volhouden.

Toch lijkt de liefde voor de sport bij IJdens groot genoeg om haar angst opzij te zetten. ‘Naast het bobsleeën heb ik zoveel van de wereld gezien, dat is ook een hele ervaring. De afgelopen jaren was ik zo gelukkig en gaf het me zo’n kick.’

Tekst: Elske Woudstra
Fotografie: Jan Luursema

Popularity: 9% [?]

Nog nooit was iemand zo lang trainer van FC Groningen als Ron Jans. De geboren Zwollenaar kan zijn succes en dat van de club relativeren. ‘Grootspraak past niet bij ons.’

Ron Jans is trots, al vindt hij dat overdreven om te zeggen. Ruim zes jaar is hij hoofdtrainer van FC Groningen. Hij is daarmee de langstzittende trainer in de geschiedenis van de club. ‘Ze houden je niet zo lang vast aan je contract als het niet bevalt’, geeft Jans aan.

Maar hij blijft met beide benen op de grond staan. ‘Mensen kijken soms naar je op, maar dat is niet nodig. Iedereen is gelijk’, zegt Jans in het restaurant van de Euroborg, De Groene Kathedraal. Op de achtergrond klinkt het geroezemoes van lunchende mensen.

Glossy en glamour
De nuchtere kijk van Jans past bij een club als FC Groningen. ‘We hebben van de week hard moeten lachen om een stuk in Voetbal International’, verhaalt de vijftiger met een glimlach. ‘Het ging over boerenbluf, over een uitspraak van onze algemeen directeur, die na de 5-0 overwinning op Volendam in de persruimte iets te vrolijk was. En dat is allemaal genoteerd. Grootspraak past eigenlijk niet bij ons.’

Die instelling vertaalt zich ook naar het soort spelers dat de club aantrekt. De persoonlijkheid van een voetballer wordt uitvoerig onderzocht. ‘De houding van iemand in het veld komt meestal overeen met hoe iemand buiten het veld is’, vertelt Jans terwijl hij met een papiertje in zijn handen speelt.

‘Hoe gaat hij om met beslissingen van de scheidsrechter, hoe gaat hij er mee om als hij twee ballen achter elkaar verkeerd speelt? Als hij naar spelers gebaart van wat een waardeloze bal, vinden wij dat soort lichaamstaal niet bij Groningen horen.’

De geboren Zwollenaar is wars van  sterallures. ‘Als je kijkt naar de grote sterren, de Ronaldinho’s, hoe die zich gedragen. Dat is glossy en glamour en daar heb ik dus niks mee. En de club ook niet. Voor sterallures ben ik allergisch.’

Makkelijk en slordig
FC Groningen doet de laatste drie seizoenen van zich spreken en behoort tot de subtop van Nederland. Om mee te blijven doen om Europees voetbal blijft de club actief scouten, maar het is steeds lastiger om nieuw talent te vinden.

‘Steeds meer landen hebben meer geld dan Nederlandse clubs’, zegt Jans. ‘Bij Groningen kunnen we qua transferbedragen best wat dingen doen, maar qua salaris willen we geen miljoen euro betalen.’

Voetballers die naar Groningen komen zijn meestal jonge spelers die niet kiezen voor het grote geld, maar zich nog door willen ontwikkelen. ‘Dat lukt met buitenlanders makkelijker dan met Nederlanders’, vertelt Jans.  We wilden afgelopen zomer graag Meeuwis [Roda JC - red.] en Wisgerhof [NEC - red.] halen, maar wij kunnen hun salaris niet betalen. Die jongens willen meer verdienen dan bij hun huidige club, dat is logisch.’

Volgens Jans zijn er privépersonen die gedeeltelijk het salaris van die spelers betalen. ‘Maar ik ga niet over het geld. Ik geef technisch advies. Met onderhandelingen wil ik me niet bemoeien, want daar heb ik niks mee.’

Conflicten
De vrouw van Jans komt ondertussen aan tafel zitten. Ze luistert terwijl haar man vertelt over de Ron Jans van vijfentwintig jaar geleden. ‘Ik was soms wel wat makkelijk en slordig, maar dat heb ik nu helemaal niet meer. Ik ben heel punctueel, ik bereid alles voor. Ik heb er een hekel aan om op het laatste moment allerlei dingen nog te doen.’

Jans herinnert zich hoe hij zich vroeger voorbereidde op toetsen. ‘Dan was het toch van, we gaan deze hele nacht maar even door, dan zit het er morgen wel weer in’, grinnikt de hoofdtrainer.

Jans memoreert een ‘geweldige uitspraak’ die hij recent heeft gelezen. ‘Hoe ouder je wordt, hoe meer je op jezelf begint te lijken. Je komt er achter wat je kunt en niet kunt, wat je wilt en niet wilt. Je wordt steeds bewuster van dingen. Als je jong bent word je nog geleefd door de waan van de dag. Als ik naar mijn oudste zoon kijk, en zie waar hij zich druk over maakt. Dat deed ik toen ook, maar nu niet meer.’

Eén van de dingen die Jans heeft geleerd is omgaan met kritiek. ‘Vroeger was ik een beetje bang om het oneens te zijn met iemand, maar nu helemaal niet meer. Ik vind conflicten hartstikke nuttig.’

Scherp tegen scherp
Jans vertelt meerdere malen dat hij het omgaan met groepen mensen en samen naar een doel toewerken fantastisch vindt. ‘Als er dan ook nog een grasveld en een bal ligt, is het helemaal mooi’, zegt de trainer.

Twee jaar geleden gaf hij college  aan de RUG voor het vak ‘Gedrag in organisaties’. ‘Ron Jans komt en dan ineens zitten de collegebanken vol’, grijnst de coach. Hij wil graag interactie met de toehoorders. Vragen en opmerkingen zijn welkom. ‘Maar als iemand ook  maar een beetje kritiek heeft, dan ga ik er meteen bovenop.’

Ook tegen journalisten is Jans gevat. ‘Het gaat om scherp tegen scherp. Je probeert op een subtiele manier iets aan te geven.’

‘Vorig jaar vroeg een journalist of ik niet bang was dat mijn spelers zich spaarden voor de bekerwedstrijd tegen Feyenoord. Terwijl die wedstrijd niet eens op het programma stond. Dan zeg ik ook dat hij zich beter moet voorbereiden. Maar dat knippen ze natuurlijk uit de opname’, vertelt Jans smalend. ‘Als het hun beroep is en ze bereiden zich niet goed voor, daar heb ik een hekel aan.’

Verliest Jans ook weleens een woordenstrijd? ‘Ja, met mij’, onderbreekt zijn vrouw. ‘Ja, altijd’, beaamt Jans lachend.

Tekst: Herwin Thole en Rosanne Schepers
Fotografie: Hanne van der Velde

Popularity: 8% [?]

Naomi van As, de 24 jarige aanvaller van het Nederlands hockeyelftal sleepte niet alleen een gouden plak binnen, maar wist ook nog te scoren in de finale in Peking. Haar hockeycarrière loopt op rolletjes en in haar privéleven heeft ze ook nog topschaatser Sven Kramer aan haar zijde. Hoe heeft Van As het succes op de Olympische Spelen ervaren?

‘Sinds de finale in Peking heb ik een tijdje in een roes geleefd. Ik moest meteen na de wedstrijd naar een doping controle, een beetje een domper. Daarna ging ik door naar Mart Smeets voor het programma Studio Sportzomer, dus de tijd die ik in het Holland Heineken House heb doorgebracht was uiteindelijk kort. We werden om half twee gehuldigd en om twee uur moest de tent alweer sluiten. Ik ging wel crowdsurfen, dat was heel vet.’

Sterke familieband
‘Natuurlijk hebben we nog doorgefeest, met het team en familie en vrienden erbij. Papa is meegegaan tot in de vroege uurtjes.’ Bij het woord papa geeft Naomi een knikje naar haar vader, die in de kamer ernaast druk bezig is om de Chinese taal onder de knie te krijgen.

De SK spreekt de hockeyster in het ouderlijk huis in Den Haag. Nog steeds komt zij daar regelmatig. De band met haar ouders en zusje Anouk is sterk. Haar familie, inclusief haar Chinese oma, hebben van As in Peking op de voet gevolgd.

Relatie met Sven Kramer
De kampioene vertelt verder over de avond na de overwinning. ‘We wilden die nacht ook met een paar teamgenoten naar de McDonald’s, na alle sportdiëten en het Chinese eten. Wat was het een tegenvaller dat we op dat moment alleen een vieze worst of het McOntbijt konden krijgen. Dat hebben we de dagen erna wel ingehaald.’

Het gesprek wordt verstoord door een belletje van vriendlief en schaatskampioen Sven Kramer. ‘Hij is net geland op Dusseldorf en zit in de auto naar Den Haag’, vertelt Van As glunderend. Op de vraag of Van As het niet vreemd vindt om zo in de spotlights te staan antwoordt ze heel nuchter: ‘Ik merk er eigenlijk niet zoveel van. Het is ook allemaal heel geleidelijk gegaan, hoewel ik door mijn relatie met Sven Kramer wel plotseling veel aandacht van de roddelpers heb gekregen.’

Studentenleven
Ook zorgt de relatie tussen Van As en Kramer ervoor dat ze wat vaker tripjes naar Friesland maakt. ‘Heel anders dan de randstad, maar ik begin me er wel een beetje thuis te voelen.’ Van Groningen heeft de hockeyster buiten de kunstgrasvelden om weinig gezien. ‘We zijn een keer met het team uitgeweest in De Drie Gezusters, maar het heeft niet erg veel indruk op me gemaakt.’

Een studentenleven zoals velen van ons dat kennen, met weinig verplichtingen en veel drank, kent Van As niet. Maar of ze dit nou echt mist? ‘Hockey staat voor mij absoluut op nummer één. Intensieve trainingschema’s en beperkingen qua dieet horen daar nou eenmaal bij. Het echte studentenleven mis ik niet. Ik heb het ook nooit gekend. De vrijheid lijkt me wel prettig. Het lijkt mij heerlijk om eens buiten enige planning om te kunnen zeggen, ik ga een roadtrip maken.’

Goud winnen in London
De topsporter studeert mondhygiene in Utrecht en zit in haar tweede jaar. Dit jaar is ze van plan zich meer op haar studie te gaan richten en heeft daar ook zin in. ‘Maar als ik altijd van hockey zou kunnen leven zou ik mijn studie graag opgeven’, geeft ze toe.

Na het winnen van het goud breken er nu andere tijden aan. ‘Ik viel niet echt in een gat bij thuiskomst. Ik heb twee weken vrij genomen van hockeyclub Klein Zwitserland en had het druk met clinics geven en de vele huldigingen. Nu ga ik weer spelen voor KZ en aangezien de club honderd jaar bestaat komt er een gezellig seizoen aan.’

Durft Van As nu al aan de volgende Olympische Spelen te denken? ‘We gaan met een nieuwe coach en ook nieuwe spelers weer aan de slag. Over vier jaar vindt het evenement plaats in Londen. Ook al is de locatie minder spectaculair, natuurlijk wil ik ook daar wedstrijden meepikken. Goud winnen is naar mijn mening het waanzinnigste wat je kan meemaken dus natuurlijk ga ik daar over vier jaar weer voor.’

Tekst: Merel Zeilstra

Popularity: 89% [?]