In één klap is alles voorbij. Het onbezorgde studentenleventje vol met impulsieve afspraken en ochtenden van uitbrakken na een woeste stapavond behoren tot het verleden. Je bent zwanger. Opeens beland je in een achtbaan van emoties en sta je voor levensgrote vraagstukken en dilemma’s. Kun je dan ook nog blijven studeren?

Dit scenario overkwam Eva Driessen en Arno Fransen. Beide studeren geschiedenis. In de kiem van hun relatie bleek Eva zwanger te zijn. Haar antibioticakuur verzwakte de werking van de pil. De dokter had niet direct door dat het om een zwangerschap ging en hield het op een burn-out.

Eva dacht daar anders over: ‘Ik voelde dat er iets was, en heb toen voor de tweede keer een zwangerschapstest gedaan, die bleek positief. Daarna kwam ik echt in een soort rollercoaster van emoties terecht.’

Abortus
Het is op z’n zachtst gezegd geen ideaalbeeld voor een studente om tijdens haar studie zwanger te raken. De eerste reactie van Arno en Eva was dan ook om het kindje weg te laten halen. ‘Zo hoort het toch?’ Bij de abortuskliniek begonnen de twijfels toe te slaan en na het zien van de echo was Eva verkocht. De baby zou er absoluut komen! Het nieuws bereikte de wereld. De reacties waren wisselend.

Bekenden waren ontroerd, positief. Helaas was deze speciale situatie voor veel onbekenden aanleiding voor flink wat geroddel. In no-time had de hele studentenvereniging van het koppel een mening over de zwangerschap. ‘Ik weet dat je je niet zoveel moet aantrekken van wat anderen zeggen, maar dat
is wel lastig als je een hormoonbom bent’, vertelt Eva.

Na het belangrijkste besluit om het kindje te houden volgt een heel scala aan andere beslissingen en regelingen, bijvoorbeeld de huisvesting. De gemiddelde student leeft zijn leventje op een studentenkamer van een paar vierkante meter waar net een bed, bureau en kast in kunnen. Een kindje past daar niet meer bij. Er moest dus ook een huisje komen. In dat nieuwe huisje werd tweeënhalf jaar geleden Joram geboren.

Wat nu? Stoppen met studeren?
Eva heeft er nooit aan gedacht om met haar studie te stoppen. Stoppen zou een studieschuld betekenen. Daarbij ziet ze het ook niet zitten om haar verdere leven in een winkel te moeten verslijten.

‘Ik zou graag willen dat Joram later ook gaat studeren en in dat geval is het raar als ik zelf zou stoppen, en Joram zou aansporen tot studeren.’

Waar moet het geld dan vandaan komen?
Arno en Eva hebben allebei een baantje, maar dat zet geen zoden aan de dijk. De IB-Groep kan in geval van studerende ouders een uitkomst bieden met een partnertoeslag, of een éénoudertoeslag. Helaas vallen de twee hier buiten de boot omdat ze beide nog studeren. ‘Misschien is er voor ons geen regeling omdat niemand er vanuit gaat dat twee studenten zo gek zijn om zich in deze situatie te begeven’, gist Eva.

Instanties als de Stichting Ambulante Fiom kunnen ook helpen met financiële zaken en andere problemen waar je tegenaan loopt. Zo zijn er praatgroepen waarbij je met lotgenoten praten kunt. Jammer genoeg heeft een ‘jonge moedergroep’ voor Eva niets opgeleverd. ‘Ik paste niet echt bij de groep. Als student heb je toch net een ander denkniveau’, vertelt ze. Erik Prins, medewerker bij de Fiom, bevestigt in zekere zin deze bevinding. ‘Jonge ouders zijn voornamelijk lager opgeleide jongeren.’

Waar een normale student soms niet eens aan vier studieuren per dag komt weet Eva ondanks alle drukte op een normale werkdag toch nog van negen tot vijf te studeren. Joram gaat dan vaak naar de crèche. In tentamentijd is Joram af en toe een weekendje bij één van hun ouders. Naast hun studie en werk proberen ze zelf zoveel mogelijk tijd met Joram door te brengen.

Is het bruisende studentenleven dan helemaal voorbij?
Nee. Arno en Eva zitten beide bij een studentenvereniging en gaan om de woensdag naar clubavond. Af en toe gaan ze ook nog uit en drinken ze gezellig een glaasje. ‘Als ik uitga heb ik het liever niet de hele avond over Joram, dan ga ik me schuldig voelen dat ik sta te drinken.’

Veel buitenstaanders vinden de situatie waarin Arno en Eva verkeren moeilijk en uitputtend. Dat is het in zekere zin ook, maar zelf ondervindt het stel ook een hele hoop voordelen aan het jonge ouderschap: jonge ouders zijn veel vitaler, kunnen meer met hun kind ondernemen, en kunnen zich beter inleven in hun kind.

En: ‘Wanneer mijn vriendinnen later tot hun ellebogen in de babypoep zitten heb ik dat al lang gehad!’
Met de juiste inzet en motivatie kunnen de studerende, ouder- en feeststudent allemaal naast elkaar bestaan. Eva is dik tevreden over haar leven. ‘Ik heb een geweldig kind, een geweldige vriend, het gaat goed met mijn studie, en iedereen is gezond. Wat wil een mens nog meer?’

Tekst: Tessa Nijland
Foto: kton25, Flickr.

Stem of voeg toe aan: