Wolfmother
Cosmic Egg
(4/5)
Even leek het erop dat we niet veel meer zouden horen van het Australische Wolfmother. Na een paar mooie jaren besloten drummer Myles Heskett en bassist/toetsenist Chris Ross de handdoek in de ring te gooien. Zanger Andrew Stockdale liet het daar echter niet bij zitten en zocht gewoon een paar nieuwe mannen op. Het resultaat is de plaat Cosmic Egg. Twee woorden: het rockt!
De band kende een zonnige start. Na een ijzersterke debuutplaat in 2005 regende het prijzen. Ook werden ze gefeatured in verschillende films en videogames, waaronder Guitar Hero en The Hangover. Een internationale tour volgde.
Toen twee van de drie leden de band verlieten in 2008 was het een tijdje stil, totdat Stockdale in maart 2009 een tipje van de sluier oplichtte door de single Back Around uit te brengen. En die beloofde veel goeds: een licht hysterische Stockdale zingt (of gilt?) ‘I’m coming back around / Oh, I won’t be long’. Er stond een in te lossen belofte.
In een stroom van indiepop bandjes is Wolfmother een fijne afwisseling. De band valt het beste te omschrijven als een combinatie van Black Sabbath, Led Zeppelin en Queens of the Stone Age, terwijl Stockdale zelf een frontman is van het formaat van Queen’s Freddy Mercury, met de uitstraling van Maximo Park’s Paul Smith. Hij draagt letterlijk de band. Zijn stem doet lichtelijk denken aan Jack White (The Raconteurs), alleen dan in de overdrive. Denk daar een enorme afro bij en een nieuw idool is geboren.
Deze nieuwe cd had geen betere titel kunnen hebben. Cosmic Egg slaat op een theorie die uitlegt hoe het heelal ontstaan is uit een ei, een soort oerknaltheorie dus. En natuurlijk staat het ei voor een nieuw begin. In Wolfmothers geval is er niet helemaal sprake van een nieuw begin, aangezien Stockdales geluid en manier van song schrijven zo overheersend zijn dat het niet gelijk opvalt dat bijna de hele band vernieuwd is.
Wel is de komst van een extra gitarist een goede zet geweest: de songs klinken veel voller en warmer dan het oudere werk van de band. Met single New Moon Rising heeft de band een gegarandeerde hit te pakken. Ook White Feather en Sundial behoren tot de toppers van dit album. Stockdale probeert zelfs een ballad met Fire Away. En ook daar komt hij mee weg, want het klinkt allemaal ontzettend goed, met dikke riffs en lekkere basslijntjes. Ook de drumpartijen zitten prima in elkaar. Het is praktisch onmogelijk om stil te blijven zitten. Dit is geen Wolfmother II, maar Stockdale die met zijn nieuwe crew keihard terug slaat.
Cosmic Egg is te verkrijgen in vier verschillende edities, waaronder een special edition waarop vier extra songs staan, waardoor het totaal op zestien komt te staan. Back Around staat op de special edition. De mannen spelen 26 januari 2010 in de 013 in Tilburg.
Tekst: Judith Katz
Popularity: 8% [?]
