Je hoort er steeds meer over: studenten die werkzaam zijn als kistendragers tijdens begrafenissen. Dat is weer eens wat anders dan vakkenvuller bij de Albert Heijn of callcentermedewerker. Maar wat is nou precies de aantrekkingskracht van iets waar een zekere luguberheid omheen hangt? De SK sprak met Bram van der Laan, oprichter van studentendraagvereniging Ferentes uit Utrecht. Ferentes is een vereniging die bestaat uit jongens tussen 20 en 25 jaar waarop een beroep kan worden gedaan als er een begrafenis is en een kist moet worden gedragen.Bram heeft zelf de vereniging opgericht. Het regelen van uitvaarten werd hem met de paplepel ingegoten, want zijn ouders zaten ook al in de branche. Het werkt blijkbaar aanstekelijk: ‘Negentig procent van de jongens die we in dienst hebben, hebben we aangenomen via de jongens die we al in dienst hadden.’ Ook heeft Ferentes meerdere vestigingen. ‘Iedere keer dat we in een nieuwe stad openen, gaat het vinden van dragers een beetje moeizaam. Maar onze werknemers maken andere mensen snel enthousiast.’

Enthousiast. Om een kist te dragen. Het klinkt in de oren van een leek misschien een beetje vreemd. Wat is de aantrekkingskracht van kisten dragen precies? ‘Dat zijn eigenlijk drie punten. Wat voor de meeste studenten gewoon belangrijk is, is dat het lekker veel en snel verdient. Ten tweede is het heel flexibel. Je hoort drie dagen van tevoren wanneer je aan het werk moet en je kunt het goed inpassen met je colleges. De wisselende roosters maakt dit baantje voor veel studenten aantrekkelijk. Ten derde is het veel origineler dan vakkenvullen bij de Albert Heijn. Het is echt betekenisvol werk.’

Allemaal leuk en aardig, maar het feit is en blijft dat je een kist draagt met een dood lichaam erin. De doorsnee student vindt dat toch vrij luguber. Hoe kijkt Bram hier tegenaan? ‘Ja, in het begin is het natuurlijk eventjes wennen. Maar wij staan eigenlijk heel ver van alle rouw af. Wij zijn heel veel bezig achter de schermen van de plechtigheid. En als we voor de schermen staan, zijn we eigenlijk alleen maar bezig met ons werk. We komen niet in contact met de familie dus het staat eigenlijk vrij ver van ons af.’

Bijbaantjes geven vaak een soort sociaal prestige. Hoe origineler het bijbaantje, hoe groter de waardering voor het werk dat je doet. Maar hoe zit dat bij kistendragers? Wat voor reacties krijgen jullie als jullie, tijdens het uitgaan in de kroeg bijvoorbeeld, vertellen dat je kisten draagt voor de kost? Bram: ‘Mensen hebben vaak eerst zoiets van: huh? Ze reageren vaak ongelovig, maar als ze dan uitlegt hoe alles werkt dan hebben ze er meestal wel begrip voor en dan vinden ze het een leuke bijbaan.’

En hoeveel tijd ben je er ongeveer aan kwijt per week? ‘Je moet rekenen op zo’n tweeënhalve werkdag per week. Maar zoals ik al zei, het is een heel flexibele bijbaan. Er zijn niet veel bijbaantjes die zo flexibel zijn als deze.’

Snel geld verdienen en flexibiliteit klinkt een student als muziek in de oren. Maar zijn er dan ook mindere kanten van dit baantje? Bram twijfelt. ‘Die kan ik zo snel niet bedenken. Je zit vaak te wachten. Je moet dit baantje in ieder geval niet gaan doen als je zelf niet met de rouw van andere mensen kunt omgaan, als je het jezelf teveel aantrekt. Het komt wel eens voor dat er iemand afhaakt omdat het niets voor hem is, maar je raakt wel snel aan de sfeer gewend.’

Goed, je moet het dus wel aankunnen. Heb je nog speciale eigenschappen nodig die anderen niet bezitten? Bram vertelt dat een kistendrager ten eerste altijd op tijd moet komen. Dat je om acht uur gewoon helemaal fris geschoren klaar moet staan, ook al heb je de avond daarvoor tot diep in de nacht in de kroeg gehangen. Verder moet je er altijd netjes en verzorgd uitzien. ‘En,’ voegt Bram toe, ‘je hoeft geen saaie piet te zijn, maar je moet wel op de juiste momenten serieus kunnen zijn.’

Ga je zelf ook meer nadenken over de dood door zo intensief bezig te zijn met uitvaartverzorging? ‘Ja, je maakt natuurlijk heel veel uitvaarten mee. Zo’n vier of vijf per week. Je krijgt in ieder geval wel een goed beeld van hoe een uitvaartplechtigheid eruit ziet of eruit hoort te zien. En daar ga je toch automatisch een zekere waarde aan hechten. Dus ik kan me voorstellen dat het onder kistdragers meer speelt dan onder gewone studenten.’

Popularity: 61% [?]